Από δίπλα περνας
Verse 1
Τα χέρια μου στο ράφι,
πέρασες ξυστά,
σήκωσα τα μάτια,
Χαμογελασες κρυφα
Για μια στιγμή σε κοίταξα,
χωρίς να πω πολλά,
κι όλα γύρω μου μοιάζαν
να παίρνουν φωτιά.
Pre-Chorus
Κι ήταν κάτι απλό,
μα έμοιαζε αλλιώς,
σαν να ήρθε καλοκαίρι
μέσα στο φως.
Chorus
Από δίπλα περνάς — και κάτι αλλάζει,
σαν αεράκι με πας πιο ψηλά.
Από δίπλα περνάς — κι όλα μοιάζουν
μια στιγμή που κρατάς σιωπηλά.
Από δίπλα περνάς — και χαμογελάω,
χωρίς να ξέρω τι να σου πω.
Από δίπλα περνάς — κι απλά κρατάω
εκείνο το λίγο που έμεινε εδώ.
Verse 2
«Δέκα λεπτά μένουν»
φώναξαν ξανά,
μα εσύ ήσουν ακόμα
στην απέναντι σειρά.
Γύρισα να σε δω,
κι έφυγες βιαστικά,
μα κάτι απ’ το βλέμμα σου
έμεινε βαθιά.
Pre-Chorus
Κι ήταν κάτι μικρό,
μα έμοιαζε αλλιώς,
σαν να ήρθε καλοκαίρι
μέσα στο φως.
Chorus
Από δίπλα περνάς — και κάτι αλλάζει,
σαν αεράκι με πας πιο ψηλά.
Από δίπλα περνάς — κι όλα μοιάζουν
μια στιγμή που κρατάς σιωπηλά.
Από δίπλα περνάς — και χαμογελάω,
χωρίς να ξέρω τι να σου πω.
Από δίπλα περνάς — κι απλά κρατάω
εκείνο το λίγο που έμεινε εδώ.
Outro
Κι αν σε δω ξανά,
ίσως να σου πω,
πως εκείνη τη στιγμή
Σε ήθελα μαζί
Από δίπλα περνάς...
κι όλα μοιάζουν...
μια στιγμή που κρατάς σιωπηλά..
Δεκαπενταύγουστος
Verse 1
Στον δρόμο κόσμος να γεμίζει την πλατεία,
φωνές τριγύρω μπερδεμένες με τραγούδια…
κι εγώ σαν ξένος χαμένος στη ρουτίνα,
να περπατώ χωρίς να βρίσκω ησυχία.
Βαδίζω μόνος και νομίζω πως σε βλέπω,
να μ’ αγκαλιάζεις και να λες «πόσο σε θέλω».
«Το καλοκαίρι» μου ’χες πει «δε θα τελειώσει…»
πριν το δικό μας όνειρο να μας προδώσει.
Chorus
Μη με κοιτάζεις τώρα πια,
δεν αναπνέω.
Το οξυγόνο μου εσύ…
μα έπεσα έξω.
Δεκαπενταύγουστος ξανά,
άδεια η πόλη,
στα δυο σου χείλη να γυρνώ
εγώ ακόμη.
Verse 2
Χάνεται αργά το πλοίο στο λιμάνι,
κλείνουν τα φώτα στα μαγαζιά και πάλι.
Γυρίζω σπίτι κι όλα μοιάζουν ίδια…
μα λείπει ακόμα η δική σου παρουσία.
Σε μια φωτογραφία σου ξενυχτώ ακόμα,
οι δυο μας να ’μαστε μαζί σαν πρώτα…
Και όσα δεν είπαμε με καίνε απόψε…
στα δυο σου μάτια τη ζωή μου αν θες κόψε.
Final Chorus
Μη με κοιτάζεις τώρα πια,
δεν αναπνέω.
Το οξυγόνο μου εσύ…
μα έπεσα έξω.
Δεκαπενταύγουστος ξανά,
άδεια η πόλη,
στα δυο σου χείλη να γυρνώ
εγώ ακόμη.
Create Your Own Website With Webador