Η Θάλασσα σου για ουρανό 

Κουπλέ

Φωνές που χάθηκαν

δεν έμειναν στις νύχτες,

ούτε στα βλέμματα,

οι σιωπές.

Φλογίτσες άναβαν

κρυφά από μας οι μοίρες,

μήπως και αντέξουν οι καρδιές.

 

Ρεφρέν

Σκόρπια τα όνειρα,

μαζί σου να παλεύω,

μες στη φωτιά,

μες στον καιρό.

Όπου κι αν πάμε,

στο πλάι σου θα μένω,

η θάλασσά σου

για ουρανό.

 

Κι αν όλα σβήσανε,

μας άφησαν για χνάρια

τα όνειρα

τα παιδικά.

Με άμμο κτίζαμε,

πύργους, μα και ελπίδες,

για ό,τι θα μας βρει

ξανά…

Ρεφρέν

Σκόρπια τα όνειρα,

μαζί σου να παλεύω,

μες στη φωτιά,

μες στον καιρό.

Όπου κι αν πάμε,

στο πλάι σου θα μένω,

η θάλασσά σου

για ουρανό.

 

Από δίπλα περνάς 

Verse 1

Τα χέρια μου στο ράφι,

πέρασες ξυστά,

σήκωσα τα μάτια,

Χαμογελασες κρυφα

Για μια στιγμή σε κοίταξα,

χωρίς να πω πολλά,

κι όλα γύρω μου μοιάζαν

να παίρνουν φωτιά.

Pre-Chorus

Κι ήταν κάτι απλό,

μα έμοιαζε αλλιώς,

σαν να ήρθε καλοκαίρι

μέσα στο φως.

Chorus

Από δίπλα περνάς — και κάτι αλλάζει,

σαν αεράκι με πας πιο ψηλά.

Από δίπλα περνάς — κι όλα μοιάζουν

μια στιγμή που κρατάς σιωπηλά.

Από δίπλα περνάς — και χαμογελάω,

χωρίς να ξέρω τι να σου πω.

Από δίπλα περνάς — κι απλά κρατάω

εκείνο το λίγο που έμεινε εδώ.

Verse 2

«Δέκα λεπτά μένουν»

φώναξαν ξανά,

μα εσύ ήσουν ακόμα

στην απέναντι σειρά.

Γύρισα να σε δω,

κι έφυγες βιαστικά,

μα κάτι απ’ το βλέμμα σου

έμεινε βαθιά.

Pre-Chorus

Κι ήταν κάτι μικρό,

μα έμοιαζε αλλιώς,

σαν να ήρθε καλοκαίρι

μέσα στο φως.

Chorus

Από δίπλα περνάς — και κάτι αλλάζει,

σαν αεράκι με πας πιο ψηλά.

Από δίπλα περνάς — κι όλα μοιάζουν

μια στιγμή που κρατάς σιωπηλά.

Από δίπλα περνάς — και χαμογελάω,

χωρίς να ξέρω τι να σου πω.

Από δίπλα περνάς — κι απλά κρατάω

εκείνο το λίγο που έμεινε εδώ.

 

Outro

Κι αν σε δω ξανά,

ίσως να σου πω,

πως εκείνη τη στιγμή

Σε ήθελα μαζί

 

Από δίπλα περνάς...

κι όλα μοιάζουν...

μια στιγμή που κρατάς σιωπηλά..

 

Δεκαπενταύγουστος 

Verse 1

Στον δρόμο κόσμος να γεμίζει την πλατεία,

φωνές τριγύρω μπερδεμένες με τραγούδια…

κι εγώ σαν ξένος χαμένος στη ρουτίνα,

να περπατώ χωρίς να βρίσκω ησυχία.

Βαδίζω μόνος και νομίζω πως σε βλέπω,

να μ’ αγκαλιάζεις και να λες «πόσο σε θέλω».

«Το καλοκαίρι» μου ’χες πει «δε θα τελειώσει…»

πριν το δικό μας όνειρο να μας προδώσει.

Chorus

Μη με κοιτάζεις τώρα πια,

δεν αναπνέω.

Το οξυγόνο μου εσύ…

μα έπεσα έξω.

Δεκαπενταύγουστος ξανά,

άδεια η πόλη,

στα δυο σου χείλη να γυρνώ

εγώ ακόμη.

Verse 2

Χάνεται αργά το πλοίο στο λιμάνι,

κλείνουν τα φώτα στα μαγαζιά και πάλι.

Γυρίζω σπίτι κι όλα μοιάζουν ίδια…

μα λείπει ακόμα η δική σου παρουσία.

Σε μια φωτογραφία σου ξενυχτώ ακόμα,

οι δυο μας να ’μαστε μαζί σαν πρώτα…

Και όσα δεν είπαμε με καίνε απόψε…

στα δυο σου μάτια τη ζωή μου αν θες κόψε.

Final Chorus

Μη με κοιτάζεις τώρα πια,

δεν αναπνέω.

Το οξυγόνο μου εσύ…

μα έπεσα έξω.

Δεκαπενταύγουστος ξανά,

άδεια η πόλη,

στα δυο σου χείλη να γυρνώ

εγώ ακόμη.